RETO Internetburo

Nieuwerhoek door de ogen van Hans van Doorne

Publicatiedatum: 11-02-2004

Deze week in Hervonden Soest nog weer foto’s en verhalen uit de omgeving van Nieuwerhoek. Op 12 november j.l plaatste we een foto van een schoolklas opgesteld over de straat bij Nieuwerhoek waar Sinterklaas op bezoek was en enige weken later 10 december het verhaal van de heer Zoetelief die in 1960 zijn slagerij ombouwde in een zelfbediengswinkel. (De eertste super van Soest). Vandaag maken we gebruik van de informatie die de heer J.H. van Doorne ons stuurde. We citeren uit zijn brief van vier kantjes over herinneringen aan zijn jeugd in de omgeving van Nieuwerhoek waar hij toen woonde. 
De schoolfoto met Sinterklaas dateert volgens van Doorne uit 1923. Het is de Mariaschool. .Hij herkent de dominante schooljuffrouw die voor de kinderen staat als juffrouw Orth. Een juf waarvoor de kinderen beefden. Een zeer kordate vrouw die door haar postuur en harde stem gezag uitstraalde en die je maar liever niet betrok bij je kwajongensstreken.Zij woonde aan de Lange Bergstraat (nu van Straelenlaan) met haar zus of vriendin, die werd aangeduid als juffrouw Trautchen. Orth bewaakte als een Cerberus het open stukje grond naast haar huis, waar je niet mocht voetballen of sleetjerijden, maar als ze niet thuis was deed je het toch. Dat stukje grond behoorde aan de R.K. Kerk, waartoe ook zij behoorde. Dit lapje grond is volgebouwd, maar niet zolang zij daar woonde. 
Van Doorne herkent op de foto ook de ijcoman als Reijer van Zuylen in zijn jonge jaren. De ijcoman stond niet altijd op hetzelfde plekje maar was wat afhankelijk van de zonnestand. IJs kan smelten en zeker in de volle zon, daarom verkastte van Zuylen nog wel eens naar een andere hoek van de straat. Van Zuylen schepte ijs, uitsluitend vanillesmaak maar de de prijzen waren divers, 2,3,5,of 10 cent. Aan de andere kant van het wachthuisje op Nieuwerhoek waren transformatoren van het lichtnet ondergebracht. Het huisje werd in 1939/1940 afgebroken. Van het puin liet de vader van van Doorne (de bekende Soesternaar Mr.Jan) in zijn tuin een schuilkelder bouwen, maar zelden als zodanig werd gebruikt, maar meer als opbergruimte heeft dienst gedaan.
De Veenhuizerstraat was een stoffige weg, met aan beide kanten dikke beukenbomen van wel een meter omvang. De weg toen nog een zandweg ,werd ‘s zomers besproeid met een sproeiwagen van de gemeente om deze enigszins begaanbaar te houden. Voor de jeugd een groot feest als er werd gesproeid. Later bij de naamsverandering werd de straat geplaveid en tevens omgedoopt in Koninginnelaan.
Voor aan de Veenhuizerstraat was drogisterij de Jong gevestigd en daarnaast George Klomp een fietsenzaak. Daarnaast banketbakkerij Euwe. Euwe heeft zaak zaak later naar Nieuwerhoek verplaatst en deze is weer later overgedaan aan Regnery. Van de reeks personen die in de omgeving van Nieuwerhoek woonden wil ik ook de weduwe Kaayk noemen. Zij dreef tegenover Klomp een kappers annex sigarenzaak, later “gerund” door Kees van Rauwendaal en de bediende Nico, wiens correctheid in het inter-menselijk vewrkeer tot voorbeeld strekte. 
Op de hoek van Nieuwerhoek naast foto Flapper was de winkel van slagerij Bosch (later Zoetelief).

“Slager Bosch heeft zonder het te weten nog een belangrijke rol in mijn leven gespeeld. Ik zal u vertellen. Tussen mijn 3e en 5e bezocht ik het kleuterschooltje van mej. Pontier aan de Julianalaan, t.o de plaats waar de Korte Bergstraat zich met de Julianalaan verbindt. En als kleine jongen moest je maar zien hoe je daar kwam. We moesten lopen om bij het schooltje te komen en voor mij stonden twee wegen open, één via de Lazerusberg en één via Nieuwerhoek. Ik koos bij voorkeur de weg via Nieuwerhoek , want aan de voet van de Lazerusberg woonde iemand die er een hazewindhond met een roofdierengebit op nahield, waarmee ik ooit eens kennis had gemaakt. Die route werd vermeden. Maar Nieuwerhoek was ook al geen optie , want daar was slager Bosch gevestigd die dikke jongetjes slachtte en er worst van maakte. Wie me dat had wijsgemaakt weet ik niet maar ik zar er wel mee. Deze onzin was de grootste vrees die ik kende. Maar ik wist een oplossing. Onze tuin grensde aan die van de familie de Lange , die aan de Wilhelminalaan woonde. Ik wrong me dan door de afscheiding heen, nam een run door die aangrenzende tuin , stond op die manier op de Wilhelminalaan en had zo het gevaar van de slagerij omzeild. Het heeft lang geduurd voor ik van deze angst verlost was.
Tot zover deze keer het verhaal van Hans van Doorne, hij woont in Anna Paulowna en nog steeds geabonneerd op de Soester Courant. De rest van zijn verhaal volgt later in deze rubriek.
We willen nog een korte reactie op de Sinterklaasfoto op Nieuwerhoek vermelden. Op die foto stond ook een van de drie veldwachters die in het Soest van toen de orde moesten handhaven. Een van hen , van Leeuwen , droeg een snor. Mevrouw Willie Kleijn herkende hem. Ze kreeg in die jaren een bekeuring omdat de aan de verkeerde kant van de weg fietste. Een beetje flauw en dat dat vindt ze nog want ze stepte meer dan ze fietste. Maar van Leeuwen was onverbiddelijk. Vijf dure guldens voor deze overtreding. Het heeft wel indruk op haar gemaakt. Dit is de enige bekeuring die zij in haar lange leven tot nu toe heeft opgelopen. Misschien een hint naar de discussie die nu in Soest gaande is. Moet oom agent meer regelen of ook meer bekeuren? Let wet, wij van Hervonden Soest houden ons op de vlakte.


Heeft u aanvullende informatie bij dit artikel, gelieve contact met ons op te nemen.