RETO Internetburo

Melkboer Dorrestein

Publicatiedatum: 03-01-2001

Vandaag in Hervonden Soest een foto van Toon Dorrestein bij zijn bakfiets met kratten melk.Toon Dorrestein, hij is 90 jaar, en denkt dat hij de nog oudst levende melkboer oude stijl van Soest is. Oude stijl wil zeggen de melkventer die alleen met bakfiets of transsporttfiets de melk bij de klanten thuis bezorgde. Aan een winkelwagen is Toon niet toegekomen. Een familielid tipte ons dat opa Dorrestein al 87 jaar aan de Insingerstraat woonde en altijd als melkventer de kost had verdiend. Ze had vaak zulke leuke verhalen van opa gehoord. Uit de ouwe doos kwam een aardige foto tevoorschijn en daarom gingen bij opa Toon langs voor een praatje bij het plaatje. Duidelijk een plaatje van de melkboer die al jaren uit het Soester straatbeeld is verdwenen. Er waren in de jaren voor en net na de oorlog in Soest en Soesterberg samen 85 melkventers vertelde Toon ons, het was echt een tijd dat je flink je best moest doen om in de gunst van de klant te komen. Bovendien speelde in die jaren nog mee of je als melkboer van katholieke of zelfs van gereformeerde of hervormde huize was. Toon bezorgde in heel Soest. Hij had klanten aan de Vossenveldlaan maar ook in de buurt van het Paleis en bij kampeerders op de grens van Den Dolder. Maar de meeste klanten woonde in het buurtschap Hees. 

Anton Dorrestein is in 1910 in Utrecht geboren. Toen hij drie jaar was kocht zijn vader aan de Insingerstraat, toen nog Schoolstraat, een boeren bedoeninkje met een paar koeien voor drieduizend gulden. De Dorresteinen waren katholiek en zo ging Toon naar de lagere school aan de Steenhoffstraat. Toon herinnert zich meester van Stoffelen nog. Na school van zijn 13de tot zijn 25ste werkte hij als boerenknecht in Odijk voor vijfhonderd gulden in het jaar. In 1935 begon hij min of meer voor zijn eigen. Hij ventte de melk van de boerderij van zijn vader uit en zo bouwde hij een wijk vaste klanten op. Later mocht melk niet meer rechtstreeks van de boerderij worden verkocht en moest worden ingekocht via de Soester Melkfabriek. Toen de Melkfabriek verdween kreeg Toon de melk van Amersfortia aangeleverd. De melkprijs werd vastgesteld door de Overheid (ca.10 cent ) . In deze periode verdwenen veel melkboeren, maar Toon ging door. 
In 1943 trouwde Toon Dorrestein met Grada van Dorrestijn (met lange ij) dus geen familie. Zij diende op Soest en was al gauw razend verliefd op Toon. Ze hadden maar kort verkering en trouwde op 1 april. Toen ze het hun ouders vertelde dachten die dat het een grap was. Toon kon later het huisje aan de Schoolstraat kopen en aan het huis werd een klein winkeltje gebouwd. Grada en Toon kregen 4 zonen en 1 dochter.Grada verkocht in het winkeltje melk en andere zuivel en Toon zijn lust en leven was langs de weg. Zelfs in de zeer strenge winters liep Toon alleen in zijn kieltje en altijd zonder handschoenen.Huize "Statum" aan de Eigendomweg was een grote klant, wel 500 liter melk in de maand. Daar moest je zuinig op zijn. Bij Toon kregen de klanten de goeie maat. De Keuringsdienst voor Waren kwam regelmatig bij de melkboeren monsters nemen, maar Toon heeft nooit last gehad. Met de komst van de supermarkt is veel veranderd. In 1978 is Toon gestopt. Vorig jaar is zijn vrouw Grada overleden.Wat overblijft, zeker nu Toon 90 jaar is geworden, zijn herinneringen. Aan de vergaderingen van melkhandelaren in de Gouden Ploeg. Aan de klant die de schuld afbetaalde met twee levende konijnen.Aan samen met Grada centjes tellen op zaterdagavond en bonnen plakken. Aan zijn ouders die het arm hadden en de meelboer de rekening van vijfenzestig gulden niet konden betalen. Toon had gespaard, hij ziet nog beduuste gezicht van moeder toen hij haar zijn spaargeld gaf om de schuld te voldoen. Al met al staat Toon Dorrestein model voor de kleine sappelende zelfstandige melkboer van de jaren na de oorlog. Toon verzekerd ons dat als hij jong was zou hij alles weer precies zo overdoen en weer melkboer worden. 


Heeft u aanvullende informatie bij dit artikel, gelieve contact met ons op te nemen.