RETO Internetburo

Cooperatieve bakkerij

Publicatiedatum: 20-03-1991

Achttien mensen stonden er op de foto – nou nee, eigenlijk stonden er maar twaalf, zes zaten achter een tafel. Weet u het nog? Coöperatieve bakkerij Des Werkmans Welvaart, oftewel de coöperatie. Van verschillende kanten zijn we ingelicht, en de puzzel is bijna compleet. Laten we maar beginnen, staande links op de tot zoals u er tegenaan kijkt.
Dan ziet u Frans van Kesteren, bakker en wel degene die speciaal voor de oven zorgde, de ovenist dus. Naast hem staat Gijs van Doorn, ook bakker (er waren ca. negen bakkers, de overigen waren vooral bestuursleden). Nummer drie was Dirk Huvers, met daarnaast Willem Hilhorst, die eerder bij de coöperatie aan de Torenstraat werkte. Dan komt Wous Tolboom die aan het Klaarwater woonde, met naast hem bestuurslid Van Velzen. Dan komt de heer Hom, van de drukkerij aan de Middelwijkstraat (onlangs overleden) en naast hem (wellicht) weer een Van Velzen. Nummer negen is Look van Hees van de Beetzlaan, daarnaast Frits Wils, dan Matthieu Hesp en helemaal rechts staat Jan Onwezen – dezelfde die ons de meeste informatie verschafte.
Zittende, alweer van links naar rechts: Kees van den Berg, Nart Egberts, Piet de Beer, Willem van Breukelen en dan de heer Brom, chef van de bakkerij. Wie helemaal aan de rechterkant zit, is tot nu toe onbekend gebleven, maar misschien kan iemand ons nog aan die naam helpen. Wanneer de foto is genomen, is nog niet helemaal zeker. Het zal wel bij een jubileum zijn en het moet, gezien de leeftijd van de afgebeelden, omstreeks 1938 zijn geweest. De foto is niet in de bakkerij aan de Molenstraat genomen, maar in het St. Jozefgebouw aan de Steenhoffstraat. Hoe lang de coöperatieve bakkerij heeft bestaan, is ons nog niet bekend, het zou tot in de jaren ’50 moeten zijn geweest. Het was, voor Soester begrippen, een flinke bakkerij met zo’n 8 tot 900 klanten. Er werd van alles gebakken, tarwebrood, roggebrood, kadetjes, krentenbollen, beschuit ook, maar geen banket. Bekend waren de grote roggebroden (12-ponders) die toen 70 cent kostten.
Het brood werd rondgebracht, vanaf tien uur, want eerder mocht het niet de straat op volgens de wet. Het was een goedlopend bedrijf en de afnemers, de leden, kregen nog jaarlijks een uitkering ook. Een foto met een verhaal – hartelijk dank aan degenen die ons ervan vertelden!
 


Heeft u aanvullende informatie bij dit artikel, gelieve contact met ons op te nemen.