RETO Internetburo

Hoek Kerkstraat-Torenstraat (1)

Publicatiedatum: 12-01-1994

  Hoek Kerkstraat-Torenstraat ( zie ook 1994-01-19)

Vorige week stond de foto als ‘Verdwenen’ in de krant, en nu al weten we vrijwel alles wat we er van wilden weten. Zelden krijgen we zo snel zoveel duidelijke informatie over een foto. Onze dank is groot.
Om  te beginnen weten we de namen van de vijf jonge mannen. Het waren van links naar rechts, boven beginnend.
1. Menks van Ginkel, lang werkzaam op Zonnegloren, nu helaas overleden.
2. Henk Westerlaken, nog steeds inwoner van Soest, evenals
3. Jan van Ginkel, helemaal rechts; hurkend zag u
4. Cees van Oostenbrugge, nu eveneens overleden en
5. Cees Westerlaken, broer van Henk, nog steeds inwoner.
De vijf jongens trokken regelmatig met elkaar op, liepen wel samen en troffen elkaar – en daar is de foto ook genomen – op de hoek van de Kerkstraat en de Torenstraat. Wie in die tijd, het was 1948, uit Amersfoort kwam en richting Baarn ging, moest via de Kerkstraat. Om de Oude Kerk was het één richtingsverkeer. Op de  hoek, waar je dus vanuit Amersfoort min of meer tegen aan reed, stond de woning, die u op de foto ziet. Vandaar ook dat bord, dat naar Amsterdam wijst. Het was Torenstraat nr.25. Daar woonde toen al jaren, de weduwe Van Doorn-Hilhorst met haar acht kinderen (vier jongens, vier meisjes) die er manifacturen verkocht
“Het was een ruim huis”, vertelt nu haar jongste dochter, “en het had een grote tuin langs de Torenstraat. Helaas stond het in de weg toen de Torenstraat verbreed moest worden  in verband met het toenemende verkeer”. De Staat ( het ging om een rijksstraatweg) kocht het pand, en toen mevrouw Van Doorn in 1959 overleed heeft er geen jaren meer gestaan. Met enige ceremonieel is de Toren straat omstreeks 1961 voor beide richtingen opengesteld voor het verkeer.
De wegen kwamen wel iets anders te liggen dan in 1948, en ook het punt waar het huis gestaan had veranderde. Er kwam nieuwbouw en de plek, waar de jongeren elkaar troffen  ( een soort ‘praatplek’) is gewoon een stukje plantsoen geworden. De ijskar van Karel Foeken die er vroeger ’s zomers stond en waar je ook koeken kon kopen is ook allang verdwenen. Er is nauwelijks meer iets dat aan de situatie van vroeger herinnert.
Maar dank zij welwillende lezers hebben we toch dit brokje verdwenen soest voor u even tot leven kunnen brengen. Alleen dat reclamebord opzij van het huis – daar zijn we nog niet uit. Is er iemand die ons nog kan vertellen waar het betrekking op had?


Heeft u aanvullende informatie bij dit artikel, gelieve contact met ons op te nemen.