RETO Internetburo

De Grote Melm

Publicatiedatum: 12-10-1994

De Grote Melm

Die vriendelijke boerderijen aan het water – er is geen twijfel mogelijk – het was in Soest. De Grote Melm, wat vroeger de Oude Melm heette en wellicht nog ouder is dan Soest zelf.
Het schilderij (want dat was het dus) is lang zo oud niet, maar hoe oud het precies is, is moeilijk te zeggen. Helemaal links ziet u een schuur, die in de jaren vijftig is gesloopt. Er staan nu varkensschuren. Daarvoor stond er nog een kalkoven. Was die er nog, toen de schilder zijn werk deed, verscholen achter de schuur? Dat is nu moeilijk meer uit te maken, zelfs al neem je de moeite om aan de overkant van de Eem op de plek te gaan staan waarvandaan de schilder moet hebben gekeken.
Overigens die schilder was Dirk Hornsveld, die heel veel in de omgeving heeft geschilderd, vóór en na de Tweede Wereldoorlog. Hornsveld stond op wat vanouds het jaagpad was. De Eem werd in de buurt van Soest zo ondiep dat alleen kleine schepen , met geringe lading, verder konden richting Amersfoort. Vandaar dat bij de Melm ook die kalkoven stond. En vandaar ook die hopen zand en grind, rechts in beeld. Hier hebben de gebroeders Swager uit Soest ook hun los- en overslagplaats gehad.
Er was ook een pontverbinding vanuit Soest naar de overkant, die al jaren geleden is gestaakt. Het pontje bestaat nog wel maar is nu eigendom van Van Roomen, eigenaar van de boerderij links in beeld. De Van Roomens zijn al eeuwenlang eigenaar geweest van de grond aan de Melm.
De boerderij in het midden van de foto is lang in handen geweest van de familie Butzelaar; de oude oude Hendrik moet de eigenaar zijn geweest toen de schilder zijn werk deed. Hendrik van Fie was dat. Zijn zoon Henk stopte met boeren, werd makelaar in huizen, verkocht zijn land aan de Van Roomens en de boerderij aan een Van Etten. Daarna kwamen Evert Westerveld, de aannemer en zijn vrouw er te wonen, en wie deze krant goed leest, zou kunnen weten dat het pand nu weer te koop staat, op een van de mooiste plekjes van Soest dus. Het oude ‘ponthuis’, vroeger ook een boerderij, en de boerderij helemaal aan de Baarnse kant, zijn ook Van Roomen-eigendom en daar vindt u nu ook de jachthaven.
Om op de plek te komen waar vroeger het jaagpad was, met de knotwilgen moet u nu ook vanaf de andere kant over water; de loop van de Eem is genormaliseerd, de overkant is nu een eiland ( dat bij straffe noordwesten wind nog wel eens onder loopt), bezit van natuurmonumenten. Doordat deze tak van de Eem nu is afgesloten voor het scheepvaartverkeer is het er heel rustig – een weldaad voor de vogels. U moet er maar eens gaan kijken. En luisteren!.


Heeft u aanvullende informatie bij dit artikel, gelieve contact met ons op te nemen.