Soester Courant

Van Hot Naar Her verhalen uit Soest

Publicatiedatum: 04-10-2006

Vandaag in Hervonden Soest verplaatsen we ons naar de bossen van Pijnenburg en we rijden met auto of fiets over de Insingerstraat (vroeger Schoolstraat) richting Hees, daar aangekomen in centrum zien we nog het kerkje en de school en verder veel nieuwbouw.Bent u lang niet meer in deze hoek van Soest geweest dan ziet u dat Hees is een luxe wijk geworden. De kinderen komen niet meer op klompjes naar school. We moeten verder voor ons onderwerp maar we slaan niet links- of rechtom de Wieksloot op maar rijden rechtdoor een stukje het bos in. Daar parkeren we de auto of zetten de fiets op slot en verder gaan we wandelen. Aan de rechter kant zien we de toegang tot voetbalclub Hees en even verder een huis met de naam ‘’het Paleis’’. We bevinden ons op de Verlengde Oude Utrechtseweg. Deze weg was heel vroeger een stuk pad van Amersfoort via Soest naar Utrecht. We volgen de weg verder tot bij de oude boerderij “de Kooi” op nummer 4 die we als we dieper het bos inlopen aan rechterkant tegenkomen. Hier staan we even stil. In deze oude boerderij (heel vroeger de naam Andrieshoeve) woonde van 1961 tot 1985 de heer Hans van Doorne ,een geboren Soester, zoon van de bekende Soester advokaat Mr.Jan van Doorne. Zoon Hans 84 jaar ,ook heel bekent in Soest, heeft weer 35 waar gebeurde verhalen opgeschreven en gebundeld in een boek.Veel verhalen spelen zich af in de bossen van Pijnenburg waar hij 24 jaar heeft gewoond, maar hij beschrijft ook gebeurtenissen elders in Soest. Het boek is geillustreerd met tekeningen van Ron van Hengel.

Omdat wij in deze rubriek uitsluitend van foto’s uitgaan hebben we een foto die goed aansluit bij het verhaal “Wind in Soest” uit het boek.

Dit waar gebeurde verhaal speelt zich af in de jaren twintig van de vorige eeuw, om precies te zijn in juni van 1929. Het openlucht theater was nog maar kort tevoren gebouwd. 
In die jaren werd met veel deskundige hulp van kunstschilder Jacques Doeser het theaterstuk het Teken des Kruises in openlucht opgevoerd door de Soester Toneelvereniging. Doeser bouwde en schilderde het décor.De vader van de schrijver van het boek Mr. Jan van Doorne speelde de rol van Nero.’’Het Teken des Kruises’’ had te maken met de vervolging van de Christenen in de Romeinse tijd, de overwinning van het Christendom op het Heidendom.Het stuk is vele avonden opgevoerd een steeds een vol theater. Mensen van buiten Soest werden met bussen van station Amersfoort en Baarn gehaald.In een van de kranten van toen lazen we dat ook H.M.Koningin Wilhelmina een van de opvoeringen heeft bijgewoond , maar gelukkig niet de bewuste avond van dit verhaal.

Op een van de stille avonden ging er iets mis.In een scene , toen zich één toneelspeler- we nemen aan dat het Nero was-alleen op het podium bevond, klonk er een trompetsignaal, die de komst van een andere speler aankondigde. Daar kwam een oude man strompelend in beeld en Nero veerde op uit zijn zetel, snelde op de oude man tegemoet en vroeg bezorgd ‘Zijt gij gewond vader?’ Iedereen scheen onder de indruk van deze scene en keek geboeid toe, in afwachting wat zou komen. Met deze scene was niets aan de hand maar een paar minuten later gebeurde er toch iets waardoor een van de spelers zijn tekst was kwijtgeraakt en ondanks de pogingen van de souffleur om de speler weer op de rails te krijgen ontstond er een pijnlijke stilte op dat toneel. De ongelukkige artiest wist niet meer, noch hoe en waarnaar hij kijken moest.....Stilte! Maar dan....daar klonk opeens luidt, duidelijk en voor iedereen hoorbaar, een lang ingehouden wind die in de stilte van de bossen op dat moment op het podium viel en galmde nog even na. Iedereen deed nog even alsof hij niets gehoord heeft. Maar daar klonk opeens een forse Soester mannenstem , voor elke bezoeker van dit schouwspel duidelijk verstaanbaar, de wind aanvullend met de woorden; “Zijt gij gewond “ faoder” !
Nog even was het stil, maar dan sloeg iedereen dubbel van het lachen. De spelers waren totaal uit hun rol gerukt en lagen slap op het podium, niet in staat een zinnig woord uit te brengen.De spanning opgebouwd op het toneel , versterkt door het onwelvoeglijk geluid, ontlaadde zich daar stormachtig en kwam welhaast niet tot bedaren. Het duurde geruimte tijd voor de spelers zich weer hadden hersteld en de scenes in de goede volorde kon worden opgepakt. Maar toch, het kwam die avond niet meer goed. 
De lach lag op de loer en herhaaldelijk schoot het publiek weer in een proest en kwam moeilijk tot bedaren.Het Teken des Kuises is daarna nog enkele keren-uiteraard ‘’windstil’’- opgevoerd. Deze opvoering was misschien niet de beste maar is wel de meest onvergetelijke geweest, aldus Hans van Doorne in een van de ware verhalen uit zijn boek. 
We hebben begrepen dat Van Doorne zijn boek in eigen beheer heeft laten drukken en ook in eigen beheer wil uitgeven. Het boek is getiteld “Kris Kras van hot naar haar”.


Heeft u aanvullende informatie bij dit artikel, gelieve contact met ons op te nemen.