 Vandaag in hervonden soest een foto van Teunis Kuijer en Mijntje Kok en hun drie kinderen. De foto is gemaakt ter gelegenheid van de 25 jarige bruiloft in november 1931.We waren op visite bij dochter Nel, het meisje met strik in het haar op de foto naast vader. De familie Kuijer woonde in die jaren op historische grond in de boerderij op ‘t Klooster aan de Eemstraat nr 16. De boerderij maakte oudtijds deel uit van het Soester klooster Mariënburch.Een stukje geschiedenis van de familie Kuijer staat ook vermeld in het boekje “Van ’t Klooster en Van Klooster door de eeuwen heen”.Kuijer molk op ’t Klooster ongeveer dertig koeien en hield daarnaast wat jongvee en schapen. Verder waren er twee trekpaarden en en in de ruimte op de deel stond een grote karnmolen die door een paard moest worden aangedreven maar die werd niet meer gebruikt. Teunis Kuijer en Mijntje Kok kregen vier kinderen, waarvan de oudste zoon maar ruim vier maanden oud werd. De oudste dochter An Kuijer (1914-1998) trouwde in 1945 met Jan Hartman , landbouwer in de Teut (Kerkpad Nz 25);De tweede dochter Nel Kuijer trouwde in 1950 met Jaap Hofslot, landbouwer in de Birkt. Zoon Peter Kuijer (1922-1990) bleef ongehuwd.Teunis Kuijer en zijn vrouw werden in de loop der jaren op de boerderij bijgestaan door een groot aantal meiden en knechten.Ook de eigen kinderen werden niet ontzien en waren al van kindsbeen af vertrouwd met het boerenwerk. Melken Voeren van de beesten en tweemaal per dag melken, iedere dag weer.Vader en moeder gingen om de beurt naar Kevelaar.Het ene jaar vader en het andere moeder.Als moeder haar beurt oversloeg ging vader voor haar. Nel ging bij de zustertjes op school, verteld ze. Het St Josephgebouw was in de tijd een bejaardenhuis. De mannen zaten aan de voorkant en de vrouwen de achterkant. De zusters verpleegden in St. Jozef oude en behoeftige mannen en vrouwen, zij zetten in de lokalen een meisjesschool op, deden aan wat wij tegenwoordig noemen sociaal en maatschappelijk werk. De zusters deden al dit werk uit een soort roeping. Voor vele in onze huidige generatie zal het onbegrijpelijk zijn, dat deze vrouwen dit werk zonder enige vorm van salaris voor henzelf of overheidssubsidie hebben volgehouden. Voor schooltijd vaste prik iedere morgen met de zusters en de hele klas eerst een halfuur naar de kerk. Ook de jongensschool maakte ’s morgens de gang naar de kerk. Veel jongens kwamen op klompen, die moesten ze bij de ingang van de kerk uit doen. Ook als het regende dan liepen ze op natte voeten door de kerk. Koud natuurlijk en smeerboel. Tijdens de heilige mis stond de pastoor met zijn rug naar de mensen, dat is tegenwoordig ook niet meer. Nel vergelijkt het verleden met het heden. Verder ging in die tijd de mis nog in het latijn. Je leerde het wel maar het drong niet tot je door. Gevouwen handen Als je het hele jaar naar de kerk was geweest kreeg je een roze krans of een missaal. Pastoor Vossenaar had een kniebroek aan en mooie gepoetste schoenen. De kerk is tegenwoordig leuker dan vroeger, vind Nel. In de klas moest je met gevouwen handen zitten. De zusters waren streng deed je even iets verkeerd dan moest je regels schrijven. Na de lagere school wilde Nel graag naar de MULO maar dat vond vader en moeder voor een meisje helemaal niet nodig. . Je had niet veel te vertellen. Het is de huishoudschool geworden in Amersfoort. In de Sint Annastraat Zuid-Singel. Met nog vier vijf meisjes uit Soest.Ze had hersens genoeg om door te leren.. Thuis op de boerderij leerde je ook niks. Nel woont al enkele jaren op Marienburg. Straks gaat de Mariakerk dicht. Het is er toch altijd goed bezet, Nel vindt het hartstyikke zonde. Mensen zijn niet meer zo kerks. Mijn kinderen gaan ook niet meer zo vaak. Ook de kleinkinderen niet. Ze hebben allemaal een goede baan. Biest Nel herinnert zich nog goed dat bakker ouwe Kees van Brummelen iedere morgen met een blauw kannetjes melk kwam halen Verse melk zo van de koe.Hij nam altijd een of twee pakken beschuit mee.Als er een koe had gekalfd wilde hij ook graag de biest hebben. De eerste melk die een koe na de bevalling geeft noemt met biest. Biest is dikker en geler dan melk en bevat veel afweerstoffen. Je kon er prima beschuit mee bakker speciaal voor de zieke mens. Ouwe Kees van Brummelen kwam ook wel eens ’s avonds langs. Dan zaten we met zijn allen in de mooie kamer rond de schouw. De schouw had een tegeltableau met mooie bijbelse tafrelen. Abraham die zijn zoon Izaak offerde en Job. Bij zoveel moois kon van Brummelen die dagelijks in de bijbel las het niet laten te gaan preken. Vader vond dat wel mooi. Mensen konden goed met elkaar. Touwslagerij Aan het eind van de oprit naar de boerderij was de lijnbaan van de touwslagerij van Fugers. Nel heeft de knechts wel aan het werk gezien. Een lange lijn van wel honderd meter. Als de knecht helemaal aan het einde stond maakte Nel als jong meisje om te plagen wel eens het touw aan de andere kant los. Moest dat jong weer helemaal terug lopen om het getouw weer vas te maken. In 1986 werd ’t Klooster verkocht aan aannemer Gerard van de Grift , waarmee een einde kwam aan het boerenbedrijf op deze prachtige locatie. Van de Grift had aanvankelijk het plan om er zelf te gaan wonen. In plaats daarvan verkocht hij de boerderij enkele jaren later – met een kant en klaar restauratieplan - aan Herman van Veen, de huidige bewoner. Deze rubriek wordt namens museum Oud Soest verzorgd door Gijs van Brummelen. Voor reacties: tel 6012158 of schrijf naar Soester Courant, Van Weedestraat 227, 3761 CD Soest; e-mail: redactie@soestercourant.nl. Kijk ook eens op www.verdwenensoest.nl |
| Nagekomen commentaar: De heer A.T.Suydam uit Amersfoort ontdekte een kleine fout. De huishoudschool had de naam St Annaschool en stond niet aan de Annastraat maar aan de Zuid-Singel hoek Herenstraat in Amersfoort |
brummgys@casema.nl
verdwenensoest.nl